Skąd się wzięły przydomki migowe?

W Kulturze Głuchych jednym z ich aspektów jest użycie unikalnych, wyjątkowych osobistych imiennych znaków migowych tak zwanych potocznie przydomki migowe.  Przydomek migowy jest bardziej osobistym identyfikatorem czy znakiem rozpoznawczym o danej osobie, którą znamy. Imienne znaki migowe w pełni odzwierciedlają spójność z daną osobą i są zwykle nadawane przez kogoś z społeczności Głuchych lub znających PJM bądź uczą dopiero PJM (polski język migowy) pod opieką ekspertów, czyli nauczycieli czy lektorów języków migowych. Każda osoba należąca do społeczności Głuchych lub miała styczność z polskim językiem migowym otrzymuje z automatu osobiste identyfikatory migowe. Nie tylko osoby związane z społecznością Głuchych mają przypisany przydomek migowy, ale również są nadawane ogólnie znanym bądź sławnym ludziom ze świata artystycznego, politycznego, kulturalnego, historycznego, itd. Otrzymany identyfikator migowy jest przypisany danej osobie na stałe, bardzo rzadko udaje się je zmienić na inny znak. Można go też otrzymać w spadku po swoich rodzicach czy rodzinie, którzy posiadają swój migowy znak rozpoznawczy. Nie ma wymogu by każdy używał swoje imienne znaki migowe. Dlaczego powstają przydomki migowe?

Przydomki migowe stworzone są po to by nie używać wiecznie daktylografii całego imienia i nazwiska. Używanie palcówki strasznie wydłuża, przynudza i nie zawsze można skojarzyć kim jest dana osoba. Użycie osobistych przydomków migowych są ekonomicznym ułatwieniem i rozpoznawalną imienną „marką osobistą” w użyciu danego języka migowego. Jak wszyscy wiecie, że polski alfabet palcowy nie jest częścią elementu wchodzącą w skład polskiego języka migowego.

Imienne znaki migowe nadajemy po jakim czasie obserwacji, może potrwać kilka dni lub miesięcy, by poznać jaką osobowość ma dana osoba, którą chcemy przypisać unikalny identyfikator. Nie ma ograniczeń w wymyślaniu w jaki sposób chcemy konkretnej osobie stworzyć przydomek migowy. Ale w nadawaniu imiennych znaków migowych obowiązują reguły. Jak wyglądają zasady nadawania przydomków migowych?

Nadawanie imiennych znaków migowych dzielimy na dwa rodzaje: opisową i inicjowaną. 

Opisowe przydomki migowe są dopasowane do danej osoby w oparciu o unikalną bądź odrębną charakterystykę, takie jak:

  • cechy charakteru,
  • ulubione hobby,
  • wygląd zewnętrzny czy cechy fizyczne, styl ubrania, sposób chodzenia, wygląd włosów (kręcone, proste, faliste, itd), kształt twarzy, posiadania znamiona na twarzy (pieprzyk, blizny w konkretnych miejscach, itd), charakterystyka ruchów ciała, w przypadku mężczyzn to może być broda, wąsy,
  • nawyk, przyzwyczajenia, 
  • zawód
  • inne niezwykłe lub unikalne cechy danej osoby niewymienionych powyżej. 

Tworzenie poprzez inicjowane imiennych znaków migowych bierze się od pierwszej litery imienia lub nazwiska za pomocą polskiej daktylografii albo mechanizm prioprializacji nazwiska. Syndrom prioprializacji nazwiska polega na tym, że  znaki migowe czyli nazwy pospolite oraz imienne znaki migowe wyglądają tak samo. Przykładem syndromu prioprializacji migowych:

  • nazwisko „Domaniewski” od słowa „dom”
  • nazwisko „Morawiecki od słowa „morze”
  • nazwisko „Kowalewski” od słowa „kowal”
  • nazwisko „Bielonko” od słowa „biały”
  • nazwisko „Tomaszewski”  od fonetycznego podobieństwa brzmieniowego „dom”
  • nazwisko „Chrobot” od fonetycznego podobieństwa brzmieniowego „robot”

Nadawanie imiennych identyfikatorów migowych poprzez samo użycie pierwszej litery imienia lub nazwiska oraz mechanizmu użycia prioprializacji nazwiska bywa, moim zdaniem, bardzo prozaiczny, bezbarwny, niestety coraz bardziej popularne i łatwe do wykorzystania.

Niektóre powyższe elementy nadawania opisowych imiennych znaków migowych można połączyć w jedną całość.  Przykładem może być znana postać z sztuki, czyli Salvador Dali.  Przydomek migowy hiszpańskiego artysty wygląda następująco od wyglądu zewnętrznego czyli jego specyficznego wąsa  połączonego z jego pasją zawodową, malarstwem. 
Częściej można spotkać kombinację pierwszej litery imienia lub nazwiska wraz z zawodem, ulubionym zwierzęciem czy hobbym. Jeśli kochasz konkretne zwierzę, takie jak kot czy motyl, to twoje pierwsze litery imienia i nazwiska można połączyć z ulubionym zwierzęciem i stworzyć unikalny znak migowy na twoim prawym policzku lub w innej lokalizacji części ciała.

Starajmy się z rozsądkiem i bez obrazy tworzyć swoje unikalne identyfikatory migowy, które zaakceptuje twoje środowisko czy społeczność Głuchych. W przypadku słyszących nadawania przydomków migowych najlepiej pod okiem głuchych nauczycieli czy lektorów polskiego języka migowego.  Imienne znaki migowe Głuchych są bardzo ważną częścią tożsamości, gdyż to tworzy własną historię i określę daną osobowości danej osoby, gdyż to daje informację, kim jest dana osoba i jak są postrzegani przez innych. Każdy, kto posiada swój unikalny identyfikator migowy jest aktywnym użytkownikiem polskiego języka migowego, który jest więcej wart niż samo literowanie imienia i nazwiska za pomocą polskiej daktylografii. Posiadanie swojego przydomka migowego bez względu na to z jakiego środowiska głuchych, słabosłyszących czy słyszących pochodzisz i oznacza to, że jesteś aktywnym uczestnikiem części społeczności Głuchych.

Źródło:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Przydomki_migowe
  • własna obserwacja

  


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *